Made by PA0ABM
A man should keep his friendship in constant repair (Samuel Johnson 1755)
Tijd voor het zelf ontwerpen van radio-apparatuur was er niet meer. Maar wel ontwerp van een electronische keyer, met een prom voor “messages”. QRV met professionele apparatuur Thuis had ik wat in elkaar geprutst. om ook op de HF banden 20-15-10 actief te zijn Ik was wat minder “bang” geworden en was nu op de LETS vaker als PA0ABM actief. Amerikanen hadden altijd mijn voorkeur. Want dat was het land van Yogi Bear, van cowboys en indianen, van Texas en van John Wayne. Op 20 meter was het ook wat makkelijker om wat nieuwe landen te werken. Zoals met OA4KF, Evert Kaleveld, een Nederlander die in Peru was neergestreken. Ik kon toen in 1967 niet bevroeden dat ik vijftien jaar later met Evert een “Eye Ball” QSO zou maken. Sjef was intussen verhuisd naar Vlissingen. Daar werkte hij als amanuensis op de zeevaartschool aan de Boulevart Evertsen. Als stagiair had hij drie maanden op de Scheldewerf gewerkt waar hij “baas” PA0YR, Piet Reymersdaal was tegengekomen. Dat was ook de vader van Mathieu, de Zeeuwse collega instructeur op de LETS. En op de zeevaartschool zat nog een amateur, Cor Glerum, PA0GL, die les gaf aan toekomstige marconisten en hun bijbracht hoe je moest seinen en opnemen in morsecode. Tijdens een familiebezoek aan Sjef en INA ontdekte ik een advertentie van een chemisch bedrijf in opbouw. Wat zou het leuk zijn als Annie en ik met onze dochter Martie (die in juni 1967 was geboren) ook in Vlissingen kwamen wonen werder geopperd. Hoechst was de naam van het bedrijf. Ik solliciteerde en werd aangenomen, vier maanden voordat mijn eerste werkdag daar zou beginnen. Door die jaren als KVV’er gediend te hebben kon ik ik een bonus opstrijken. Een deel van die bonus werd gebruikt voor de aanschaf van een echt fabrieksapparaat, de Galaxy V, Mark II tranceiver. Een zend-ontvanger voor de banden 80-10 meter. Ik had ook een externe VFO erbij besteld. Het kostte wat moeite en extra geld om de apparatuur ingeklaard te krijgen. Veel tijd was er niet om de Galaxy te gebruiken. Ik woonde nog in Heerlen en was tijdens weekdagen te gast bij mijn zwager Sjef die toen in Vlissingen woonde. Vijftig meter verder dan het kosthuis woonde famile Linders. En binnen dat gezin waren drie mannen met een zendvergunning. Vader Leo was enkel QRV op twee meter, maar de zonen Piet (PA0PLL) en Siep (PA0SLF) hadden een A machtiging. Ook hadden ze fatsoenlijke HF antennes, dus werd de Galaxy daar uitgetest. Tot volle tevredenheid. Op 25 november1967 begon mijn werk als electronicus bij Hoechst, een chemie bedrijf in Vlissingen-Oost De fabriek stond nog in de steigers, de eerste veiligheidsschoenen waren laarzen. De noodzakelijke bedrijfskennis werd opgedaan in Duitsland bij het moederbedrijf in Frankfurt, in Knapsack bij Keulen en bij Siemens in Karlsruhe. Dat beteken tot begin 1968 pendelen tussen Duitsland en Heerlen. Een paar keer ben ik op bezoek geweest bij lokale zendamateurs in Bad Soden, Karlsruhe en Pforzheim (DL8PF) bij Heidelberg. Het pendelen tuseen Duitsland, Vlissingen en Heerlen werd heel wat minder toen we in april 1968 in Vlissingen, in een flat, vier hoog gingen wonen. De bus naar het bedrijf in Vlissingen-Oost stopte voor de deur in de Troelstraweg. De Galaxy-V kwam natuurlijk in onze flat te staan. In onze slaapkamer natuurlijk, want de andere kamer was bezet door onze dochter Martie, die toen net kon lopen. Ophangen van een antennepark was onmogelijk, tcoh lukte het een beetje. Onder de vloerbedekking in de woonkamel lag een LW, die eindigde op een laag balkon. En voor twintig meter gebruikte ik een dipool. Die was bevestigd aan twee stevige metalen sprieten welk bij gebruik van de antenne werden vastgeklemd tussen de tuimelramen van de slaapkamer van ons en die van Martie. Optimaal was dat natuurlijk niet, maar het werkte wel. De Galaxy produceerde 300 Watt uitgangsvermogen, het dubbele van het toegestane vermogen van mijn zendmachtiging. Ik had ik nog steeds geen bevestiging van honderd landen (Countries, nu Entiteiten). Maar daar kwam snel verandering in, de Galaxy V was een uitstekende tranceiver. Het top QSO vanuit Vlissingen was wel het CW QSO met VP8JH in de South Orkney Islands Lang hebben we niet gewoond in die flat, vier hoog in Vlissingen. De oorzaak was onze avontuurlijke dochter. Een keer vonden we haar terug buiten bij de trap, samen met een buurjongen. En haar pogingen over het lage balkon, vier hoog te klimmen, was genoeg onrust voor Annie. Twee dagen later krijg ik, met hulp van de bedrijfsarts (Sjoerd Wartena) van Hoechst, een eensgezinswoning toegewezen. Dat was in een nieuwe wijk van Middelburg, Dauwendale, gebouwd om o.a. de duizend werknemers van Hoechst een onderkomen te verschaffen. En veertien dagen later woonden we in de Zwerfruststraat nummer 1 in Middelburg. Die verhuizing naar Middelburg opende de DX wereld voor me. Er kwam zelfs een echte 3-element beam in de kleine tuin te staan. Op een mast, 18 meter hoog. En voor de lagere banden een LW en een dipool. Dag in dag uit was ik actief op zoveel megelijke banden. Zowel in CW als SSB, want met de Galaxy- V kon ik op alle amateurbanden uitkomen. Behalve 160 meter, daar had je een speciale vergunning voor nodig. Die band was trouwens niet beschikbaar in de Galaxy-V. DX is.., Wino PA0ABM.

Op weg naar het DXCC

Mooiste QSO maar ongeldig voor het huidige DXCC-CW certificaat Echte DX op 15 meter, VP8JH in de South Orkney Islands De Galaxy V, mark II, samen met een extra VFO Uitreksel logboek van 1968 (nieuwe landen rood gemerkt) 4W1ADO een QSO met Yemen, niet geldig voor DXCC-CW
Made by PA0ABM
A man should keep his friendship in constant repair
Tijd voor het zelf ontwerpen van radio-apparatuur was er niet meer. Maar wel ontwerp van een electronische keyer, met een prom voor “messages”. QRV met professionele apparatuur Thuis had ik wat in elkaar geprutst. om ook op de HF banden 20-15-10 actief te zijn Ik was wat minder “bang” geworden en was nu op de LETS vaker als PA0ABM actief. Amerikanen hadden altijd mijn voorkeur. Want dat was het land van Yogi Bear, van cowboys en indianen, van Texas en van John Wayne. Op 20 meter was het ook wat makkelijker om wat nieuwe landen te werken. Zoals met OA4KF, Evert Kaleveld, een Nederlander die in Peru was neergestreken. Ik kon toen in 1967 niet bevroeden dat ik vijftien jaar later met Evert een “Eye Ball” QSO zou maken. Sjef was intussen verhuisd naar Vlissingen. Daar werkte hij als amanuensis op de zeevaartschool aan de Boulevart Evertsen. Als stagiair had hij drie maanden op de Scheldewerf gewerkt waar hij “baas” PA0YR, Piet Reymersdaal was tegengekomen. Dat was ook de vader van Mathieu, de Zeeuwse collega instructeur op de LETS. En op de zeevaartschool zat nog een amateur, Cor Glerum, PA0GL, die les gaf aan toekomstige marconisten en hun bijbracht hoe je moest seinen en opnemen in morsecode. Tijdens een familiebezoek aan Sjef en INA ontdekte ik een advertentie van een chemisch bedrijf in opbouw. Wat zou het leuk zijn als Annie en ik met onze dochter Martie (die in juni 1967 was geboren) ook in Vlissingen kwamen wonen werder geopperd. Hoechst was de naam van het bedrijf. Ik solliciteerde en werd aangenomen, vier maanden voordat mijn eerste werkdag daar zou beginnen. Door die jaren als KVV’er gediend te hebben kon ik ik een bonus opstrijken. Een deel van die bonus werd gebruikt voor de aanschaf van een echt fabrieksapparaat, de Galaxy V, Mark II tranceiver. Een zend- ontvanger voor de banden 80-10 meter. Ik had ook een externe VFO erbij besteld. Het kostte wat moeite en extra geld om de apparatuur ingeklaard te krijgen. Veel tijd was er niet om de Galaxy te gebruiken. Ik woonde nog in Heerlen en was tijdens weekdagen te gast bij mijn zwager Sjef die toen in Vlissingen woonde. Vijftig meter verder dan het kosthuis woonde famile Linders. En binnen dat gezin waren drie mannen met een zendvergunning. Vader Leo was enkel QRV op twee meter, maar de zonen Piet (PA0PLL) en Siep (PA0SLF) hadden een A machtiging. Ook hadden ze fatsoenlijke HF antennes, dus werd de Galaxy daar uitgetest. Tot volle tevredenheid. Op 25 november1967 begon mijn werk als electronicus bij Hoechst, een chemie bedrijf in Vlissingen-Oost De fabriek stond nog in de steigers, de eerste veiligheidsschoenen waren laarzen. De noodzakelijke bedrijfskennis werd opgedaan in Duitsland bij het moederbedrijf in Frankfurt, in Knapsack bij Keulen en bij Siemens in Karlsruhe. Dat beteken tot begin 1968 pendelen tussen Duitsland en Heerlen. Een paar keer ben ik op bezoek geweest bij lokale zendamateurs in Bad Soden, Karlsruhe en Pforzheim (DL8PF) bij Heidelberg. Het pendelen tuseen Duitsland, Vlissingen en Heerlen werd heel wat minder toen we in april 1968 in Vlissingen, in een flat, vier hoog gingen wonen. De bus naar het bedrijf in Vlissingen-Oost stopte voor de deur in de Troelstraweg. De Galaxy-V kwam natuurlijk in onze flat te staan. In onze slaapkamer natuurlijk, want de andere kamer was bezet door onze dochter Martie, die toen net kon lopen. Ophangen van een antennepark was onmogelijk, tcoh lukte het een beetje. Onder de vloerbedekking in de woonkamel lag een LW, die eindigde op een laag balkon. En voor twintig meter gebruikte ik een dipool. Die was bevestigd aan twee stevige metalen sprieten welk bij gebruik van de antenne werden vastgeklemd tussen de tuimelramen van de slaapkamer van ons en die van Martie. Optimaal was dat natuurlijk niet, maar het werkte wel. De Galaxy produceerde 300 Watt uitgangsvermogen, het dubbele van het toegestane vermogen van mijn zendmachtiging. Ik had ik nog steeds geen bevestiging van honderd landen (Countries, nu Entiteiten). Maar daar kwam snel verandering in, de Galaxy V was een uitstekende tranceiver. Het top QSO vanuit Vlissingen was wel het CW QSO met VP8JH in de South Orkney Islands Lang hebben we niet gewoond in die flat, vier hoog in Vlissingen. De oorzaak was onze avontuurlijke dochter. Een keer vonden we haar terug buiten bij de trap, samen met een buurjongen. En haar pogingen over het lage balkon, vier hoog te klimmen, was genoeg onrust voor Annie. Twee dagen later krijg ik, met hulp van de bedrijfsarts (Sjoerd Wartena) van Hoechst, een eensgezinswoning toegewezen. Dat was in een nieuwe wijk van Middelburg, Dauwendale, gebouwd om o.a. de duizend werknemers van Hoechst een onderkomen te verschaffen. En veertien dagen later woonden we in de Zwerfruststraat nummer 1 in Middelburg. Die verhuizing naar Middelburg opende de DX wereld voor me. Er kwam zelfs een echte 3- element beam in de kleine tuin te staan. Op een mast, 18 meter hoog. En voor de lagere banden een LW en een dipool. Dag in dag uit was ik actief op zoveel megelijke banden. Zowel in CW als SSB, want met de Galaxy-V kon ik op alle amateurbanden uitkomen. Behalve 160 meter, daar had je een speciale vergunning voor nodig. Die band was trouwens niet beschikbaar in de Galaxy-V. DX is.., Wino PA0ABM.

Op weg naar het DXCC

De Galaxy V, mark II, samen met een extra VFO Mooiste QSO maar ongeldig voor het huidige DXCC-CW certificaat Echte DX op 15 meter, VP8JH in de South Orkney Islands Uitreksel logboek van 1968 (nieuwe landen rood gemerkt) 4W1ADO een QSO met Yemen, niet geldig voor DXCC-CW