Verbindingen maken gaat niet erg snel. Behalve in contesten. Dus begon PA0ABM ook mee te doen aan contesten. Veel QSO’s in weinig tijd. Meedoen aan contesten Mijn collega instructeur op de LETS en vriend, Bertus Slierendrecht, kreeg het voor elkaar dat PI1RRS weer in de lucht kwam. Op 80 en 40 meter. De zender was dezelfde als ik thuis had, de TCS-12, “geleend” van een andere collega instructeur, Martin Vlottes Visser, PA0MPV. De microfoon was een zelfgebouwde condensator mike. De ontvanger was de Philips, BX-925A waarmee alle banden 160 t/m 10 meter te beluisteren waren. En als antenne werd gebruik gemaakt van de G5RV, die tussen twee schoorstenen hing van twee slaapgebouwen (barakken) van soldaten. Dikwijls ging ik, na tien uur s’avonds via het sportveld en een bospaadje naar de zolder van een van de slaapgebouwen om daar te kunnen zenden. In CW, want AM was niet mijn manier van uitzenden. De keyer was een normale op en neer Junker seinsleutel. Soms viel de stroom uit op zolder. Dan wist ik dat het seinen teveel lawaai maakte, waardoor de soldaten, die onder de “shack” sliepen, niet konden slapen. Een stuk katoen tussen de seinsleutel op de houten tafel, waar de apparatuur stond, verhielp het soldaten-slaap-probleem. HaHa. Thuis in Palemig begon ik in de weekends mee te doen aan Contesten. De eerste contest was de PA- Beker contest, verbindingen maken met Nederlandse zendamateurs in zoveel mogelijk Nederlandse provincies. De tijdsduur was beperkt, slechts vier uur. Het log hiernaast laat zien hoe het mij verging in die eerste contest. Van nagenoeg elk QSO stuurde ik een QSL-kaart, een bevestiging van het gesprek naar de amateur met wie ik in contact was geweest. En veel QSO-partners deden hetzelfde, en stuurde mij hun QSL-kaart, die bevestigde dat ik met hun een verbinding had gehad. De kaart van Carel Campers, PA0CCR is speciaal. Carel heeft op dezelfde dag als mij het zendexamen met succes afgesloten. Zijn roepletters zijn duidelijk Carel Camers woonde in Roermond, en daarom koos hij de call PA0CCR. Op de dag dat Annie en ik naar het gemeentehuis gingen om on voorgenomen huwelijk aan te kondingen (juni 1965) maakte ik in Palemig wat AM (spraak) verbindingen met amateurs uit de buurt. Daar was Wenzel, DL8PJ, ook bij. De QSO’s liepen een beetje uit, met als gevolg dat ik op het klaatste moment arriveerde op het gemeentehuis van Heerlen, waar Annie op mij stond te wachten. Je mag dus wel zeggen dat ik een fanatieke zendamateur was. Op 5 augustus 1965 trouwden we voor de wet, en werd Anna Barbara Maria, mijn ABM. En werd bevestigd dat de roepletterkeuze PA0ABM de juiste was geweest. Het was natuurlijk een weekend huwelijk. Zondagavond laat terug met de laatste gelegenheid naar Arnhem, en daar met de laatste bus naar Schaarsbergen. En vrijdags terug mat de trein naar Heerlen, met overstappen in Nijmegen, Roermond en Sittard. Via sporadische QSO’s op twee meter was ik in contact gekomen met Arie Stienis, PA0ADS. Die QSO’s waren raar. Eerst CQ geven en daarna de hele 2-meter band afdraaien om te luisteren of er respons kwam op die CQ. Soms ging ik bij Arie, die samenwoonde met zijn moeder en zus Truus, op bezoek. Ik was sergeant instructeur op de LETS en soms hoorde daarbij ook spelen als wachtcommandant en als sergeant van de week. In november 1965 was ik aan de beurt voor de weektaak. Ruilen met een andere sergeant om de taak in de laatste week van de maand te doen was geen probleem. Gevolg was dat ik in Schaarsbergen kon deelnemen aan de CQWW-DX-CW contest. De grootste contest van het jaar. Erg veel QSO’s werden niet gemaakt, maar ik was nu definiteif besmet met het Contest-virus. Ik moet wel bekennen dat de deelname in de CQWW contest eigenlijk illegaal was. Want ik gebruikte niet de call PI1RRS maar mijn eigen call PA0ABM. Een van de keren dat ik in Schaarsbergen de call PA0ABM gebruikte was toen ik het station KV4CI (Amerikaanse Virginia eilanden in de West-Indies) hoorde. Het QSO lukte, maar voordat het contact op normale manier werd beëindigd (met 73, cuagn), schakelde een soldaat de spanning uit omdat hij gek werd van het getik van de seinsleutel. Grrr. Op dezelfde dag werd PI1RRS ook weer actief op 20 meter, getuige de QSO’s in mijn logboek. Het was niet de eerste keer dat ik de call PA0ABM achter het station van PI1RRS gebruikte. Bert Slierendrecht en Maarten Vlottes Visser (PA0MPV) waren enkel overdag QRV als PI1RRS. beiden waren beroeps militairen en dus s’avonds thuis. Het was bekend geworden dat PI1RRS weer in de lucht was. Dat hat tot gevolg dat een nieuwsgierige soldaat in mijn klas eens wou kijken als ik bezig was met zenden. Hij was echter ook freelance verslaggever bij het Nieuwe Limburger (Maastrichtse krant). Hij maakte een paar foto’s en een verhaaltje dat een paar weken later in de krant stond. Sjef slaagde pas een jaar na mij, in november 1965. Hij was intussen getrouwd met INA, en koos daarom als call PA0INA. Zijn eerste tien radioverbindingen, begin 1966, waren allemaal met PA0ABM. Ik herinner me nog een demonstratie- QSO met Sjef. Oma Anna (A.B.M.) Oosthoek-Paas was op bezoek bij hem en kreeg een zeandamateurdemonstratie. Eerst werd een verbinding gemaakt tussen Nieuwenhagen (PA0INA) en Palemig (PA0ABM). Daarna sprongen beide operators op de fiets om vanuit de andere plaats de verbinding nog eens over te doen. De afstand tussen Palemig en Nieuwenhagen was maar zeven kilometer. DX is.., Wino PA0ABM.